Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Η ΔΕΣΠΩ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟ-θεατρικό



    ΠΡΟΣΩΠΑ : Δέσπω, Σόφω, Τασώ , εγγονή , γέροντας, εγγονός,
    ΣΚΗΝΙΚΟ : Το εσωτερικό ενός παλιού πύργου. Κάτω αριστερά βαρελάκια με μπαρούτι . Στους τοίχους
                          πολεμίστρες .
    ( Η Λένω , η κόρη , ο γέροντας και τα εγγόνια κάθονται σκεφτικοί. Η Δέσπω πάει κι έρχεται ανήσυχη.
      Ξαφνικά ακούγονται βήματα και φωνές. )
   ΔΕΣΠΩ   : Ακούγονται , βήματα . Λένω στην πόρτα.
   ΣΟΦΩ      : Θεια , Τασώ , ανοίξτε . Ανοίξτε , καλέ, σας λέω .Γρήγορα .
   ΤΑΣΩ      : Η Σόφω είναι μάνα, ανοίγω .
   ΔΕΣΠΩ   : Κοίτα πρώτα απ’ την πολεμίστρα. Μην την ακολουθούν τίποτα Αρβανίτες .
    ΤΑΣΩ     : Δε βλέπω να ‘ρχεται κανείς πίσω της , μάνα .
   ΔΕΣΠΩ   : Άνοιξέ της τότε.
           ( Η Λένω ανοίγει την πόρτα , μπαίνει η Σόφω αναμαλλιασμένη και με αίματα στα χέρια της. )
  
    ΣΟΦΩ    : Τι κάνετε τόση ώρα ν’ ανοίξετε ; Θα με προλάβαιναν οι Αρβανίτες.
   ΔΕΣΠΩ   : Τι σου συνέβη κόρη μου ; Είσαι γεμάτη αίματα .
    ΣΟΦΩ    : Πήγα στη βρύση , στη Ρηνιάσα , για νερό κι έπεσα πάνω σε Αρβανίτες.. Πρόλαβα και κρύφτηκα
                     σε κάτι λυγαριές. Κι όταν έφαγαν κι έπεσαν να ξεκουραστούν , άρπαξα ένα χατζάρι και           
                     μαχαίρωσα αυτόν που ήταν πιο κοντά . Οι άλλοι με πήραν στο κυνήγι , αλλά δεν ήξεραν καλά
                     τον τόπο και  μπόρεσα κι απομακρύνθηκα.
   ΔΕΣΠΩ   : Ευτυχώς , κόρη μου.
   ΣΟΦΩ      : Είναι πολλοί μάνα . Πάνω κάτω καμιά πεντακοσαριά τουφέκια . Γέμισε ο τόπος από δαύτους.
   ΤΑΣΩ       : Ίσως δεν κάναμε καλά μάνα που κλειστήκαμε εδώ , στον πύργο του Δημουλά. Αργά ή γρήγορα              
                     θα μας βρουν και τότε….
   ΔΕΣΠΩ   : Και τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε κόρη μου; Τα παιδιά είναι μικρά , κουράστηκαν. Κι ο
                     γέροντας έχει το πόδι χτυπημένο. Βήμα δεν μπορεί να κάνει. Αχ, και να ‘ταν εδώ ο Γιώργης μου !
   ΣΟΦΩ      : Έχει δίκιο η μάνα σου, Τασώ . Δε γινόταν αλλιώς. Έπρεπε να κρυφτούμε εδώ.
   ΔΕΣΠΩ   : Ο πύργος φαίνεται να κρατάει καλά , ακόμα. Θα τ’ αντέξει τα βόλια τους. Εμείς δεν ξέρω αν
                     αντέξουμε.
   ΤΑΣΩ      : Εγώ πάντως μάνα, δεν πέφτω ζωντανή στα χέρια των απίστων.
   ΣΟΦΩ      : Ούτε κι εγώ κυρά . Κάλλιο να πεθάνω , παρά αιχμάλωτη στα χέρια των  Αρβανιτών.
   ΔΕΣΠΩ   : Κι εγώ αυτής της γνώμης είμαι. Πεθαμένες καλύτερα , παρά….
   ΤΑΣΩ      : Μάνα , όπου να ‘ναι θα φανούν. Να ετοιμάσουμε τα όπλα και τα μπαρουτόβολα και να πιάσουμε
                     τις πολεμίστρες .
   ΓΕΡΟΝΤ : Τι κρίμα να είμαι λαβωμένος και να μην μπορώ να βοηθήσω κι εγώ. Αφήστε μου όμως μια
                     πιστόλα , μην τύχει και μπουν τα σκυλιά.
   ΔΕΣΠΩ   : Πάρε γέροντα.  Εύχομαι να μη χρειαστεί…μα σαν έρθει εκείνη η ώρα…
   ΣΟΦΩ      : Έρχονται , καπετάνισσα .
   ΤΑΣΩ       : Είναι πολλοί, μάνα.
   ΔΕΣΠΩ   : Κουράγιο , κόρες μου. Γιώργη, Αννούλα , ελάτε εδώ να γεμίζετε τα όπλα, όπως σας έδειξε ο
                     μακαρίτης ο πατέρας σας. Γρήγορα !
   ΕΓΓΟΝΟ: Ερχόμαστε , γιαγιά.
                                  ( Ετοιμάζονται για τη μάχη και ακούγονται φωνές Αρβανιτών )
    ΑΡΒΑΝΙ : Εσείς από μέσα , ακούτε ;
    ΔΕΣΠΩ   : Ακούμε , ορέ.
    ΑΡΒΑΝΙ  : Με γυναίκα μιλάω ; Δεν υπάρχει άντρας μέσα ;
   
   ΔΕΣΠΩ   :  Η Δέσπω Σέχου , του Γιώργη Μπότση η γυναίκα .Τι αν λείπει ο άντρας μου. Δε σας
                      φοβάμαι  παλιόσκυλα και κάνω για δέκα από σας  , μόνη μου
   ΑΡΒΑΝΙ : Καλά τότε . Θα κάνουμε κουβέντα μαζί .
   ΔΕΣΠΩ   : Τι ζητάτε , ορέ τσιράκια τ’ Αλη-Πασά ;
   ΑΡΒΑΝΙ : Από δω δεν μπορείτε να ξεφύγετε. Άμα γίνει μάχη θα χαθούν ζωές άδικα κι είναι κρίμα .  
                     Παραδοθείτε και σας αφήνουμε να ζήσετε. Αλλιώς θα σας χαλάσουμε , ορέ.
   ΔΕΣΠΩ   : Και να καταλήξουμε σκλάβες στην αραπιά ή σε κάποιο χαρέμι ; Να λείπει τέτοια ζωή. Άμα το
                    λέει η καρδιά σας κοπιάστε…
   ΑΡΒΑΝΙ: Τότε ας γίνει μάχη . Βαράτε , ορέ !
  
     ( Αρχίζουν να πέφτουν πυροβολισμοί . Ακούγονται βογκητά . Η χορωδία τραγουδάει το γνωστό τραγούδι :
                                 
                                                Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν.                                                        Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μην σε χαροκόπι;                                                        Ουδέ σε γάμο ρίχνονται, ουδέ σε χαροκόπι.                                                     Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ' αγγόνια.                                                     Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δήμουλα τον πύργο.
                                                  - Γιώργαινα ρίξε τ' άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι,                                                 εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Aρβανίτων.                                              - Tο Σούλι κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψεν η Kιάφα                                                 η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες(*) δεν έκανε, δεν κάνει.                                                     Δαυλί στο χέριν άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:                                             - Σκλάβες Tουρκώ μη ζήσουμε, παιδιά μ' μαζί μου ελάτε.                                                    Kαι τα φουσέκια ανάψανε κι όλες φωτιά γενήκαν."   )
    ΤΑΣΩ     : Μάνα , δεν προλαβαίνουμε να ρίχνουμε. Όσους κι αν χτυπούμε , ξεφυτρώνουν κι άλλοι.
    ΣΟΦΩ    : Έφτασαν απέξω απ’ την πόρτα .
    ΔΕΣΠΩ   : Τα ζαγάρια…
    ΤΑΣΩ     :  Θα σπάσουν την πόρτα μάνα…
    ΓΕΡΟΝΤ : Γρήγορα , Δέσπω , μη σε προλάβουν.
    ΣΟΦΩ      : Θεέ μου , βοήθα μας.
    ΔΕΣΠΩ   : Πιάσε το δαδί , Τασώ . ( Της πετάει τη δάδα )  Και σπάσε κείνο το βαρέλι με το μπαρούτι .
    ΤΑΣΩ      : Μάνα , τι κάνεις ;
    ΔΕΣΠΩ   : Αυτό που πρέπει , κόρη μου.
    ΣΟΦΩ     : Μαζί σου , κυρά !
                               ( Μπαίνει μέσα ο πρώτος Αρβανίτης με ένα χατζάρι στο χέρι )
    ΑΡΒΑΝΙ :  Σας έφαγα άτιμες !
    ΔΕΣΠΩ   : Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα τώρα πια , άπιστοι. Θα σας πάρουμε μαζί στο θάνατο.
    ΑΡΒΑΝΙ : Αλλάχ, Αλλάχ. Πίσω ορέ. Θα τινάξει το μπαρούτι….
    ΔΕΣΠΩ   : Θεέ μου σ’χώρα με !
                    ( Σκύβει και βάζει φωτιά στο μπαρούτι, ακούγεται έκρηξη και σβήνουν τα φώτα .)
                                                 ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου