35ο Δημοτικό σχολείο: 3.25η Μαρτίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3.25η Μαρτίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

Ιστορικές ταινίες -1821

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Δήμος Περιστερίου – Πρόγραμμα Εορτασμού της Εθνικής Επετείου «25ης Μαρτίου 1821»

Περιστέρι – Πρόγραμμα Εορτασμού της Εθνικής Επετείου «25ης Μαρτίου 1821»

Ο Δήμαρχος Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης και το Δημοτικό Συμβούλιο, σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις Μνήμης, που διοργανώνει ο Δήμος για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της «25ης Μαρτίου 1821». Το πρόγραμμα εορτασμού έχει ως εξής:
Ι. Σημαιοστολισμός και φωταγώγηση της πόλης
Α. Γενικός σημαιοστολισμός της πόλης από την ογδόη πρωινή ώρα της 23ης μέχρι και την δύση του ηλίου της 25ης Μαρτίου 2014, ως εξής:
Β. Φωταγώγηση κατά τις βραδινές ώρες της 24ης έως και της 25ης Μαρτίου 2014 όλων των Δημοσίων και Δημοτικών Καταστημάτων, των Νομικών Προσώπων και Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, των Τραπεζών και προαιρετικά των οικιών και καταστημάτων.

ΙΙ. Στις 24 Μαρτίου 2014, ημέρα Δευτέρα
Α. Εορτασμός της Εθνικής μας Επετείου σε όλα τα Σχολεία (Δημόσια – Ιδιωτικά) Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Β. Ομιλίες σε ειδικές συγκεντρώσεις στις Δημόσιες Υπηρεσίες, Τράπεζες, Οργανισμούς, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.
Γ. Προσκύνημα και κατάθεση στεφάνων από μαθητές, σπουδαστές, οδηγούς στο Ηρώο (πλατεία Δημοκρατίας), που θα προσέλθουν με επικεφαλής καθηγητές, δασκάλους και βαθμοφόρους αντίστοιχα καθώς και από Σωματεία, Συλλόγους κ.α. σύμφωνα με το καθιερωμένο πρωτόκολλο.
ΩΡΑ 11.00 π.μ.: Ολοκλήρωση της προσέλευσης, στο χώρο της πλατείας, των αντιπροσωπειών των Σχολείων, Σωματείων, Οδηγών, Συλλόγων κ.α.
ΩΡΑ 11.15 π.μ.: Προσέλευση του Δημάρχου, του Κλήρου και των επισήμων, έναρξη της τελετής, όπως παρακάτω: α) Επιμνημόσυνη δέηση. β) Ομιλία Δημάρχου Περιστερίου. γ) Κατάθεση στεφάνων. δ) Τήρηση ενός λεπτού σιγής. ε) Εθνικός Ύμνος από τη Φιλαρμονική του Δήμου Περιστερίου. στ) Λήξη τελετής – Αποχώρηση των επισήμων.
ΙΙΙ. Στις 25 Μαρτίου 2014, ημέρα Τρίτη
ΩΡΑ 7.30 π.μ.: Χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες όλων των Εκκλησιών, με τη μέριμνα της Ιεράς Μητρόπολης Περιστερίου.
ΩΡΑ 9.45 π.μ.: Ολοκλήρωση της προσέλευσης στο Μητροπολιτικό Ναό των Συλλόγων, Σωματείων, Οργανισμών και των Σημαιοφόρων των Σχολείων με τα λάβαρά τους. ΩΡΑ ΩΡΑ 9.50 π.μ.: Ολοκλήρωση της προσέλευσης των Τοπικών Αρχών.
ΩΡΑ 9.55 π.μ.: Προσέλευση του Δημάρχου, του Προέδρου και των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου και των λοιπών επίσημων προσκεκλημένων.
ΩΡΑ 10.00 π.μ.: Τέλεση Δοξολογίας στο Μητροπολιτικό Ναό «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» χοροστατούντος του Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Χρυσόστομου. Στη Δοξολογία θα παραστούν οι Πολιτικές, Εκπαιδευτικές, Δικαστικές, Στρατιωτικές, Δημοτικές, Αστυνομικές Αρχές, καθώς επίσης αντιπροσωπείες Σχολείων, οι εκπρόσωποι των Οργανώσεων Αναπήρων και Θυμάτων πολέμου, Εφεδροπολεμιστών, των ΝΠ Δημόσιου και Ιδιωτικού Δικαίου, Σωματεία, Σύλλογοι, οι Πρόσκοποι και Οδηγοί.
2. Δέηση στη μνήμη της ηρωικής γενιάς του «1821» στο Ηρώο πλατεία Δημοκρατίας,
3. Καταθέσεις στεφάνων σύμφωνα με το καθιερωμένο πρωτόκολλο και το προβάδισμα που
προβλέπουν οι σχετικές αποφάσεις του Υπουργείου Εσωτερικών.
4. Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
5. Ανάκρουση Εθνικού Ύμνου από τη Φιλαρμονική του Δήμου Περιστερίου.
6. Λήξη τελετής – Αποχώρηση Επισήμων.
ΩΡΑ 10.30 π.μ.: Ολοκλήρωση της προσέλευσης στην οδό Παν. Τσαλδάρη και Ραβινέ των τμημάτων των Σχολείων και των αντιπροσωπειών Σωματείων, Συλλόγων, Οργανώσεων κ.λ.π. που πρόκειται να παρελάσουν.
ΩΡΑ 11.00 π.μ.: Έναρξη της παρέλασης από την οδό Παναγή Τσαλδάρη και Ραβίνε, διέλευσή της προ των επισήμων, (στο ύψος της πλατείας Δημοκρατίας) και κατάληξή της στη διασταύρωση της οδού Π. Τσαλδάρη με την οδό Αιμ. Βεάκη όπου και θα καταλήγουν οι παρελαύνοντες σχηματισμοί.
Υπεύθυνος των εκδηλώσεων είναι ο Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Στυλιανός Κανέλλος.

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Χρωμοσελίδες - οι ήρωες του 1821

Τα περισσότερα σκίτσα ανήκουν στην συγγραφέα Δέσποινα Δαμιανίδου-εκδόσεις "ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ" http://www.apolytrosis.gr/index.php/83-genika/138-mikroi-dimiourgoi

Κάποια άλλα βρέθηκαν στο διαδίκτυο χωρίς πηγή προέλευσης ή δημιουργό

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Τραγούδια για 25η Μαρτίου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ‘21-θεατρικό

ΠΡΟΣΩΠΑ : Ιστορία , Ελλάδα , Τούρκος, Ραγιάς, Ελπίδα , Επανάσταση , Δόξα , Ελευθερία

ΙΣΤΟΡΙΑ :

Ήτανε Τρίτη θλιβερή ,

πριν τετρακόσια χρόνια,

που πάτησαν οι Οθωμανοί

τα Μαρμαρένια Αλώνια.

Την πύλη, τους ανοίξανε,

-είκοσι εννιά του Μάη-

τη μαύρη , την Κερκόπορτα

κι η άπαρτη Πόλη πάει.

Το Κωνσταντίνο σκότωσαν,

το μέγα βασιλιά

και του δικέφαλου αετού,

κόψανε τα φτερά.

Από τη μέρα την κακή,

κείνη την αποφράδα,

πέρασαν χρόνοι σκοτεινοί,

για την καημένη Ελλάδα.

ΕΛΛΑΔΑ :

Τι συμφορά και τι κακό,

με βρήκε την καημένη,

με έχουνε οι άπιστοι,

με άλυσο , δεμένη.

Εγώ που πάντα άντεχα,

που πρότασσα τα στήθη.

Πόσες φορές π’ απέκρουσα,

τα περσικά τα στίφη;

Ρωμαίοι κι αν με πάτησαν,

σκλάβωσαν το λαό μου,

-αγροίκοι- τους κατέκτησα,

με τον πολιτισμό μου.

Θεέ μου δως μου δύναμη

κι υπομονή μεγάλη,

να δω το δόλια μου παιδιά,

ελεύθερα και πάλι.

ΤΟΥΡΚΟΣ :

Σκύψε ορέ άπιστε ραγιά

στο χώμα να ‘ναι η μούρη.

Στη δούλεψή μου μια ζωή,

θα είσαι ορέ γκιαούρη.

Φόρους θα δίνεις ,θες δε θες,

χαράτσι και δεκάτη.

Σουλτάνος θα σε κυβερνά ,

το μέγα το παλάτι.

Πασάδες και βεζίρηδες

αφεντικά θα έχεις.

Χωράφια ,σπίτια κι εκκλησιές,

εσύ δε θα κατέχεις.

Όσα παιδιά έχεις γερά ,

πρόσφατα γεννημένα,

θα κάνω παιδομάζωμα

να πολεμούν για μένα .

ΡΑΓΙΑΣ :

Είμαι ο δύστυχος ραγιάς

και σκύβω το κεφάλι,

μεγάλη κάνω υπομονή,

ώσπου να φέξει πάλι .

Μέσα στη μαύρη μου καρδιά ,

λαχτάρα έχω καθάρια,

να αποσώσει ο γούμενος,

του Μπαλουκλιού τα ψάρια.

Μαρμαρωμένε βασιλιά ,

μέσα μου καίει ο πόθος,

να ξαναπιάσεις το σπαθί,

να ξαλαφρώσει ο τόπος.

ΕΛΠΙΔΑ :

Τον πόθο για τη λευτεριά

πολλές δεκαετίες ,

τρέφαν , κρατούσαν ζωντανό,

τραγούδια κι ιστορίες .

Τον υποδαύλιζε ο παπάς ,

μες στο κρυφό σχολειό

να μην ξεχάσει ο ραγιάς,

προγόνους και Θεό.

Τρέχαν τα ελληνόπουλα,

στις εκκλησιές τα βράδια

και το ευαγγέλιο φώτιζε

του γένους τα σκοτάδια.

Όμως το υπόγραψε ο Θεός,

δάκρυσε η Παναγία ,

ιερό αγώνα κίνησε,

η Φιλική Εταιρία.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ :

Ξύπνα , καημένε μου ραγιά

εδώ και μη παρέκει

άσε κοπάδια και σφαχτά ,

και πιάσε το τουφέκι.

Σήκω υπόδουλε ραγιά,

η ώρα έχει σημάνει,

το γιαταγάνι άδραξε

και άσε το δρεπάνι

Στην Αγια-Λαύρα ο δέσποτας

σήκωσε μπαϊράκι.

Τούρκος μη μείνει στο Μοριά,

ούτε των άπιστων κονάκι.

Έβγα σε κάμπους και βουνά,

αρματολός και κλέφτης.

Ελεύθερος κάλλιο να ζεις

αλλιώς νεκρός να πέφτεις.

ΔΟΞΑ :

Έγιναν μάχες φονικές ,

κορμιά νεκρά από ζωή.

Αμέτρητες καταστροφές,

το αίμα πότισε τη γη.

Μα ο αγώνας ο ιερός

και των ηρώων η θυσία,

σε νίκη οδήγησε λαμπρή

και χάρισε ελευθερία.

Το μήνυμα του λυτρωμού,

στους Έλληνες εγώ το φέρω.

Με ένα στεφάνι από μυρτιά

δόξα στους ήρωες προσφέρω.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ :

Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη

των Ελλήνων τα ιερά,

ξεπετάχτηκα αντρειωμένη ,

η ζωοδότρα λευτεριά .

Την Ελλάδα την καμένη ,

την ανάστησα ξανά,

μοίρασα χαρά κι ελπίδα

πάνω σε πόλεις και χωριά.

ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

http://iliastoutsoglidis.blogspot.gr/2012/02/25-2.html

Η ΔΕΣΠΩ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟ-θεατρικό

ΠΡΟΣΩΠΑ : Δέσπω, Σόφω, Τασώ , εγγονή , γέροντας, εγγονός,

ΣΚΗΝΙΚΟ : Το εσωτερικό ενός παλιού πύργου. Κάτω αριστερά βαρελάκια με μπαρούτι . Στους τοίχους

πολεμίστρες .

( Η Λένω , η κόρη , ο γέροντας και τα εγγόνια κάθονται σκεφτικοί. Η Δέσπω πάει κι έρχεται ανήσυχη.

Ξαφνικά ακούγονται βήματα και φωνές. )

ΔΕΣΠΩ : Ακούγονται , βήματα . Λένω στην πόρτα.

ΣΟΦΩ : Θεια , Τασώ , ανοίξτε . Ανοίξτε , καλέ, σας λέω .Γρήγορα .

ΤΑΣΩ : Η Σόφω είναι μάνα, ανοίγω .

ΔΕΣΠΩ : Κοίτα πρώτα απ’ την πολεμίστρα. Μην την ακολουθούν τίποτα Αρβανίτες .

ΤΑΣΩ : Δε βλέπω να ‘ρχεται κανείς πίσω της , μάνα .

ΔΕΣΠΩ : Άνοιξέ της τότε.

( Η Λένω ανοίγει την πόρτα , μπαίνει η Σόφω αναμαλλιασμένη και με αίματα στα χέρια της. )

ΣΟΦΩ : Τι κάνετε τόση ώρα ν’ ανοίξετε ; Θα με προλάβαιναν οι Αρβανίτες.

ΔΕΣΠΩ : Τι σου συνέβη κόρη μου ; Είσαι γεμάτη αίματα .

ΣΟΦΩ : Πήγα στη βρύση , στη Ρηνιάσα , για νερό κι έπεσα πάνω σε Αρβανίτες.. Πρόλαβα και κρύφτηκα

σε κάτι λυγαριές. Κι όταν έφαγαν κι έπεσαν να ξεκουραστούν , άρπαξα ένα χατζάρι και

μαχαίρωσα αυτόν που ήταν πιο κοντά . Οι άλλοι με πήραν στο κυνήγι , αλλά δεν ήξεραν καλά

τον τόπο και μπόρεσα κι απομακρύνθηκα.

ΔΕΣΠΩ : Ευτυχώς , κόρη μου.

ΣΟΦΩ : Είναι πολλοί μάνα . Πάνω κάτω καμιά πεντακοσαριά τουφέκια . Γέμισε ο τόπος από δαύτους.

ΤΑΣΩ : Ίσως δεν κάναμε καλά μάνα που κλειστήκαμε εδώ , στον πύργο του Δημουλά. Αργά ή γρήγορα

θα μας βρουν και τότε….

ΔΕΣΠΩ : Και τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε κόρη μου; Τα παιδιά είναι μικρά , κουράστηκαν. Κι ο

γέροντας έχει το πόδι χτυπημένο. Βήμα δεν μπορεί να κάνει. Αχ, και να ‘ταν εδώ ο Γιώργης μου !

ΣΟΦΩ : Έχει δίκιο η μάνα σου, Τασώ . Δε γινόταν αλλιώς. Έπρεπε να κρυφτούμε εδώ.

ΔΕΣΠΩ : Ο πύργος φαίνεται να κρατάει καλά , ακόμα. Θα τ’ αντέξει τα βόλια τους. Εμείς δεν ξέρω αν

αντέξουμε.

ΤΑΣΩ : Εγώ πάντως μάνα, δεν πέφτω ζωντανή στα χέρια των απίστων.

ΣΟΦΩ : Ούτε κι εγώ κυρά . Κάλλιο να πεθάνω , παρά αιχμάλωτη στα χέρια των Αρβανιτών.

ΔΕΣΠΩ : Κι εγώ αυτής της γνώμης είμαι. Πεθαμένες καλύτερα , παρά….

ΤΑΣΩ : Μάνα , όπου να ‘ναι θα φανούν. Να ετοιμάσουμε τα όπλα και τα μπαρουτόβολα και να πιάσουμε

τις πολεμίστρες .

ΓΕΡΟΝΤ : Τι κρίμα να είμαι λαβωμένος και να μην μπορώ να βοηθήσω κι εγώ. Αφήστε μου όμως μια

πιστόλα , μην τύχει και μπουν τα σκυλιά.

ΔΕΣΠΩ : Πάρε γέροντα. Εύχομαι να μη χρειαστεί…μα σαν έρθει εκείνη η ώρα…

ΣΟΦΩ : Έρχονται , καπετάνισσα .

ΤΑΣΩ : Είναι πολλοί, μάνα.

ΔΕΣΠΩ : Κουράγιο , κόρες μου. Γιώργη, Αννούλα , ελάτε εδώ να γεμίζετε τα όπλα, όπως σας έδειξε ο

μακαρίτης ο πατέρας σας. Γρήγορα !

ΕΓΓΟΝΟ: Ερχόμαστε , γιαγιά.

( Ετοιμάζονται για τη μάχη και ακούγονται φωνές Αρβανιτών )

ΑΡΒΑΝΙ : Εσείς από μέσα , ακούτε ;

ΔΕΣΠΩ : Ακούμε , ορέ.

ΑΡΒΑΝΙ : Με γυναίκα μιλάω ; Δεν υπάρχει άντρας μέσα ;

ΔΕΣΠΩ : Η Δέσπω Σέχου , του Γιώργη Μπότση η γυναίκα .Τι αν λείπει ο άντρας μου. Δε σας

φοβάμαι παλιόσκυλα και κάνω για δέκα από σας , μόνη μου

ΑΡΒΑΝΙ : Καλά τότε . Θα κάνουμε κουβέντα μαζί .

ΔΕΣΠΩ : Τι ζητάτε , ορέ τσιράκια τ’ Αλη-Πασά ;

ΑΡΒΑΝΙ : Από δω δεν μπορείτε να ξεφύγετε. Άμα γίνει μάχη θα χαθούν ζωές άδικα κι είναι κρίμα .

Παραδοθείτε και σας αφήνουμε να ζήσετε. Αλλιώς θα σας χαλάσουμε , ορέ.

ΔΕΣΠΩ : Και να καταλήξουμε σκλάβες στην αραπιά ή σε κάποιο χαρέμι ; Να λείπει τέτοια ζωή. Άμα το

λέει η καρδιά σας κοπιάστε…

ΑΡΒΑΝΙ: Τότε ας γίνει μάχη . Βαράτε , ορέ !

( Αρχίζουν να πέφτουν πυροβολισμοί . Ακούγονται βογκητά . Η χορωδία τραγουδάει το γνωστό τραγούδι :

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν. Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μην σε χαροκόπι; Ουδέ σε γάμο ρίχνονται, ουδέ σε χαροκόπι. Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ' αγγόνια. Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δήμουλα τον πύργο.

- Γιώργαινα ρίξε τ' άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Aρβανίτων. - Tο Σούλι κι αν προσκύνησε κι αν τούρκεψεν η Kιάφα η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες(*) δεν έκανε, δεν κάνει. Δαυλί στο χέριν άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει: - Σκλάβες Tουρκώ μη ζήσουμε, παιδιά μ' μαζί μου ελάτε. Kαι τα φουσέκια ανάψανε κι όλες φωτιά γενήκαν." )

ΤΑΣΩ : Μάνα , δεν προλαβαίνουμε να ρίχνουμε. Όσους κι αν χτυπούμε , ξεφυτρώνουν κι άλλοι.

ΣΟΦΩ : Έφτασαν απέξω απ’ την πόρτα .

ΔΕΣΠΩ : Τα ζαγάρια…

ΤΑΣΩ : Θα σπάσουν την πόρτα μάνα…

ΓΕΡΟΝΤ : Γρήγορα , Δέσπω , μη σε προλάβουν.

ΣΟΦΩ : Θεέ μου , βοήθα μας.

ΔΕΣΠΩ : Πιάσε το δαδί , Τασώ . ( Της πετάει τη δάδα ) Και σπάσε κείνο το βαρέλι με το μπαρούτι .

ΤΑΣΩ : Μάνα , τι κάνεις ;

ΔΕΣΠΩ : Αυτό που πρέπει , κόρη μου.

ΣΟΦΩ : Μαζί σου , κυρά !

( Μπαίνει μέσα ο πρώτος Αρβανίτης με ένα χατζάρι στο χέρι )

ΑΡΒΑΝΙ : Σας έφαγα άτιμες !

ΔΕΣΠΩ : Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα τώρα πια , άπιστοι. Θα σας πάρουμε μαζί στο θάνατο.

ΑΡΒΑΝΙ : Αλλάχ, Αλλάχ. Πίσω ορέ. Θα τινάξει το μπαρούτι….

ΔΕΣΠΩ : Θεέ μου σ’χώρα με !

( Σκύβει και βάζει φωτιά στο μπαρούτι, ακούγεται έκρηξη και σβήνουν τα φώτα .)

ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

http://iliastoutsoglidis.blogspot.gr/2012/02/25-2.html

Οι Μεσολογγίτισσες - θεατρικό

Μονόπρακτο θεατρικό με 7 πρόσωπα (6 Μεσολογγίτες και ο Σολώμος) που μεταφέρει την αγωνία, αλλά και την ελπίδα των γυναικών του Μεσολογγίου.

Oi Mesologitises by kalliopeia

http://www.mathima.gr/ekpaideytiko-yliko/school-celebrations/item/25th-march-1821-mesologitises

Σουλιωτοπούλα - θεατρικό

Θετρικό για την σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου σε Δημοτικό σχολείο. Μονόπρακτο με δύο πρόσωπα που προβάλλει την ηρωική Σουλιωτοπούλα.

h Souliotopoula by kalliopeia

http://www.mathima.gr/ekpaideytiko-yliko/school-celebrations/item/souliotopoula-theatriko

Ποίηματα για την 25η Μαρτίου

Η μικρή Ελληνοπούλα

Ω! πόσο χάρηκε η παιδική,
η αθώα μου καρδούλα
όταν μια μέρα η μαμά
με είπε Ελληνοπούλα.

Και ποια πατρίδα είν' αυτή
και ποια μεγάλη χώρα
που 'χει ένα τέτοιο ουρανό
κι ένα καθάριο ήλιο!

Επέσανε τα Γιάννενα

Επέσανε τα Γιάννενα, σιγά να κοιμηθούνε,
εσβήσανε τα φώτα τους, εκλείσανε τα μάτια.
Η μάνα σφίγγει το παιδί βαθιά στην αγκαλιά της,
γιατί είναι χρόνοι δίσεχτοι και τρέμει μην το χάσει.

Τραγούδι δεν ακούγεται, ψυχή δεν ανασαίνει.
Ο ύπνος είναι θάνατος και μνήμα το κρεβάτι,
κι η χώρα κοιμητήριο κι η νύχτα ρημοκλήσι.

Άγρυπνος ο Αλη-πασάς, ακόμη δε νυστάζει,
κι εις ένα δέρμα λιονταριού βρίσκεται ξαπλωμένος.
Το μέτωπό του είναι βαρύ, θολό, συγνεφιασμένο
και το ΄βαλεν αντίστυλο το χέρι του, μην πέσει.

Χαϊδεύει με τα δάχτυλα τα κάτασπρά του γένια,
που σέρνονται στου λιονταριού τη φοβερή τη χαίτη.
Αγκαλιασμένα τα θεριά, σου φαίνονται πως έχουν
ένα κορμί δικέφαλο , το μάτι δε γνωρίζει
ποιο τάχα ναν΄ το ζωντανό και ποιο το σκοτωμένο.

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Ελλάδα μου

Ελλάδα μου, πατρίδα μου
χώρα μου δοξασμένη
πατρίδα ηρώων και πηγή
ζωής στην οικουμένη.

Σε χαιρετούν πατρίδα μου
απ΄άκρη σ΄άκρη όλοι
οι αιώνες που περάσανε
απ΄το ωραίο σου κορμί.

Γιατί είσαι λεβεντογή
των Ακριταίων χώρα
Ελλάδα μου πατρίδα μου
Χώμα Αρχαίο, Ζωή.

Ελλάδα

Δε χορταίνω να βλέπω τον ήλιο
που το φώς του σκορπάει στην πλάση
δε χορταίνω να βλέπω τους κάμπους
τα βουνά τις πλαγιές και τα δάση.

Δε χορταίνω να βλέπω τα δέντρα
τις πηγές τη μικρή μας πλατεία
δε χορταίνω να ζω ν' αναπνέω
στην ωραία αυτή Πολιτεία.

Δε χορταίνω να βλέπω ακρογιάλια
και πανώρια νησιά στην αράδα
δε χορταίνω να βλέπω εσένα
ώ Πατρίδα Ελλάδα, Ελλάδα!

Εθνική γιορτή

Γιορτάζει η Πατρίδα
μεγάλη χαρά.
Σιμά η δόξα
μ' ολάσπρα φτερά.

Γιορτάζει η Πατρίδα
σε κάθε μεριά.
Μυρίζουν οι δάφνες
γελά η Λευτεριά.

Σ' αυτή τη γιορτή μας
ελάτε παιδιά.
Ψηλά τη σημαία
ψηλά την καρδιά.

Διπλή γιορτή

Διπλή γιορτή διπλή χαρά την αγία τούτη μέρα
απ' άκρη σ' άκρη η χώρα μας στα γαλανά ντυμένη
της Λευτεριάς τα σήμαντρα ηχούνε στον αέρα
κι ο Γαβριήλ στην Παναγιά μήνυμα θείο φέρνει.

Είκοσι πέντε του Μαρτίου μέρα ευλογημένη
οι ουρανοί ανοίξανε κι έλαμψε όλη η γη
η Παναγιά γονατιστή ακούει θαμπωμένη
πως απ' αυτή θα γεννηθεί το θεϊκό Παιδί.

Διπλή γιορτή, διπλή χαρά, πανηγυρίζει η φύση
του λυτρωμού το μήνυμα χαρμόσυνα αντηχεί.
Ο αγώνας για τη Λευτεριά του σκλάβου έχει αρχίσει
και γιορτινά στολίστηκε ο ουρανός κι η γη.

Γλυκοχαράζει χαραυγή

Γλυκοχαράζει η χαραυγή
και λάμπ' ο ουρανός κι η γη.
Φέρνει την ελευθεριά μας
και το τέλος της σκλαβιάς μας.(δις)

Στα Βέρβαινα στα Δολιανά
γεια σου χαρά σου κλεφτουριά.
Στο Βαλτέτσι στο Λεβίδι
πέφτει αδιάκοπο λεπίδι (δις)
Κι από του Διάκου το σουβλί
φτιάχνει ο Κανάρης το δαυλί
κι ο Μιαούλης το τιμόνι
πες το κότσυφα κι αηδόνι(δις)

Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2014

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

ΧΑΙΡΕ, Ω ΧΑΙΡΕ

(του Δ. ΚΑΤΣΙΝΗ)

Κρυφά σχολειά και ματωμένα ράσα,

γκρεμίσανε τη βάρβαρη σκλαβιά,

ανέβηκες Ελλάδα πάνου απ’ τ’ άστρα

να κράξεις: «Χαίρε, ω χαίρε Λευτεριά!»

Ψηλά κι ολόρθη πάλεψες στη μπόρα

το σύμβολο να μείνεις των Λαών,

Ιδέα, Φως, τραγουδισμένη χώρα,

μητέρα των Ολύμπιων Θεών.

Ψυχές και θάλασσες και βράχοι,

τα Ζάλογγα τα στήσανε βωμό

κι η Δόξα που περπάτησε μονάχη,

αντάμωσε τον ώριο Λυτρωμό.

Φεγγοβόλο το φως του Εικοσιένα,

θ’ αστράφτει στων Ελλήνων την καρδιά

και πάντα σαν και πρώτ’ αντρειωμένα,

θα λέμε: «Χαίρε, ω χαίρε Λευτεριά!»

του ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΟΤΣΑΡΗ

Θρήνος μεγάλος γίνεται μέσα στο Μεσολόγγι

το Μάρκο παν στην εκκλησιά, το Μάρκο παν στον τάφο.

΄ξήντα παπάδες παν μπροστά και δέκα δεσποτάδες

κι από μεριά Σουλιώτισσες τονε μοιρολογάνε.

Κι ο γερο-Νότης κάθονταν στου Μάρκου το κεφάλι

κι όλο του Μάρκου ν’ έλεγε κι όλο του Μάρκου λέει:

«Για σήκω απάνω Μάρκο μου, και μη βαριοκοιμάσαι.»

Κι αν΄ ο Βάλτος επροσκύνησε κι όλο το Ξηρομέρι.

Το Μεσολόγγι απόμεινε, δε θέλ’ να προσκυνήσει.

Στεργιάς το δέρνει ο Κιουταχής κι ο Αράπης του πελάγου.

Κι ο Μάρκος αποκρίθηκε, μ’ όσο κι αν ημπορούσε.

«Δεν μπορώ ο μαύρος να σταθώ, να σηκωθώ, να κάτσω

γιατί έχω βόλι στην καρδιά, στο πρόσωπο σκοτάδι.»

του ΔΡΑΜΑΛΗ

Φύσα, μαΐστρο δροσερέ κι αέρα του πελάγου

να πας τα χαιρετίσματα στου Δράμαλη τη μάνα.

Της Ρούμελης οι μπέηδες του Δράμαλη οι αγάδες

στο Δερβενάκι κείτονται στο χώμα ξαπλωμένοι.

Στρώμα ’χουνε τη μαύρη γης, προσκέφαλα λιθάρια

και γι’ απανωσκεπάσματα του φεγγαριού τη λάμψη.

Κι ένα πουλάκι πέρασε και το συχνορωτάνε:

-Πουλί πώς πάει ο πόλεμος το κλέφτικο ντουφέκι;

-Μπροστά πάει ο Νικηταράς, πίσω ο Κολοκοτρώνης

και παραπίσω οι Έλληνες με τα σπαθιά στα χέρια.

Γράμματα πάνε κι έρχονται στων μπέηδων τα σπίτια.

Κλαίνε τ’ αχούρια γι’ άλογα και τα τζαμιά για Τούρκους

κλαίνε μανούλες για παιδιά, γυναίκες για τους άντρες.

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Στο μικρό εξωκκλησάκι

στην Αγια Παρασκευή

πάει το μικρό παιδάκι

με το φόβο στην ψυχή.

Με προφύλαξη μεγάλη

μην τουρκιά το καταλάβει

τρέχει στο ερημοκλήσι

σαν ο ήλιος πάει να δύσει.

Ο σεβάσμιος παπάς

που 'ν και δάσκαλος μαζί

τους μιλάει για τα παλιά

για τα χρόνια τα καλά.

ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΡΑ

Τα χρόνια δύσκολα, σκληρά. Βαριά η σκλαβιά και μαύρη.

Κλαίει πικρά η αδούλωτη ελληνική ψυχή.

Μόνο στη σκέψη της κρυφά, μέσα η ελπίδα λάμπει

του Γένους η Ανάσταση πως πάλι θε να 'ρθεί.

της ΛΕΝΩΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗ

Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλι

όλες την Άρτα πέρασαν, τα Γιάννινα τις πάνε

σκλαβώθηκαν οι αρφανές, σκλαβώθηκαν οι μαύρες

κι η Λένω δεν επέρασε δεν την επήραν σκλάβα.

Μόν’ πήρε δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια,

σέρνει τουφέκι σισανέ κι εγγλέζικα κουμπούρια,

έχει και στη μεσούλα της σπαθί μαλαματένιο.
Πέντε Τούρκοι την κυνηγούν, πέντε τζοχανταραίοι.

«Τούρκοι, για μην παιδεύεστε, μην έρχεστε σιμά μου,

σέρνω φουσέκια στην ποδιά και βόλια στις μπαλάσκες.

-Κόρη, για ρίξε τ’ άρματα, γλίτωσε τη ζωή σου.

-Τι λέτε, μωρ’ παλιότουρκοι και σεις παλιοζαγάρια;

Εγώ είμαι η Λένω Μπότσαρη, η αδερφή του Γιάννη

και ζωντανή δεν πιάνουμαι εις των Τουρκών τα χέρια.»

ΤΑ ΕΥΖΩΝΑΚΙΑ

Στην Αγιά Σοφιά αγνάντια βλέπω τα ευζωνάκια.

Τα ευζωνάκια τα καημένα στους πολέμους μαυρισμένα (2)

κλέφτικο χορό χορεύουν και τ’ αντίπερα αγναντεύουν.

Κι αγναντεύοντας την πόλη τραγουδούν και λένε: (2)

Τούτοι είν' οι χρυσοί της θόλοι, αχ κατακαημένη πόλη

να η μεγάλη εκκλησιά μας, πάλι θα γενεί δικιά μας.

Στην κυρά τη Δέσποινά μας πες να μη λυπάται

στις εικόνες να μη κλαίνε, τα Ευζωνάκια μας το λένε. (2)
Κι ο παπάς που 'ναι κλεισμένος μέσα στ' Άγιο Βήμα

τα Ευζωνάκια δε θ' αργήσει, να 'βγει να τα κοινωνήσει

και σε λίγο βγαίνουν τ' Άγια μέσα σε μυρτιές και βάγια. (2)

ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

Αθάνατοι νεκροί

υπόσχεση σας δίνουμε

πως αν θα χρειαστεί

αντάξιοι θα γίνουμε.

Η Λευτεριά περήφανη

στον τόπο μας θα μείνει.

Το λέμε να το μάθουνε

όλοι εχθροί και φίλοι.

Σήμερα έχω μια χαρά,

σήμερα έχω μια χαρά!

ήρθε κι εμένα η σειρά

να γίνω τσολιαδάκι.

Για της Πατρίδας τη γιορτή

να η φουστανέλα η λευκή,

το κόκκινο φεσάκι!

Λεβέντικα θα περπατώ

με τι καμάρι θα κρατώ

τη γαλανή σημαία.

Και τα χεράκια θα χτυπώ

για σε που τόσο αγαπώ,

Πατρίδα μου ωραία!

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

Απ’ όλες τις πατρίδες

εσύ ’σαι η πιο τρανή,

Ελλάδα μου ωραία,

Ελλάδα μου τρανή.

Όσοι κι αν ήρθαν χρόνοι

κι αν πέρασαν εχθροί,

εσύ πάντα θα μένεις

ορθή, πάντα ορθή!

Γιατί έχεις για παιδιά σου

τα πιο λαμπρά παιδιά,

που πολεμούν γενναία

για την Ελευθεριά!

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ

Έχε γεια καημένε κόσμε

έχε γεια γλυκιά ζωή, (2)

κι εσύ δύστυχη πατρίδα

έχε γεια παντοτινή. (2)

Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι βουνά ραχούλες

έχετε γεια βρυσούλες κι εσείς Σουλιωτοπούλες.

Στη στεριά δε ζει το ψάρι

ούτ' ανθός στην αμμουδιά, (2)

κι οι Σουλιώτισσες δε ζούνε

δίχως την ελευθεριά. (2)

Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι βουνά ραχούλες

έχετε γεια βρυσούλες κι εσείς Σουλιωτοπούλες.

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Βαριά του κλέφτη η καρδιά.

Βαριά και πικραμένη.

Τα στήθια του σκέτη φωτιά

τα μάτια αστροπελέκι.
Του Τούρκου χρόνια η σκιά

επάνω του βαραίνει.

Δεν την αντέχει άλλο πια

τούτη την καταφρόνια.

Σύντροφος μόνο η πίστη του

και φίλος το ντουφέκι.

Μαύρη η νύχτα στα βουνά

τον πνίγει το σκοτάδι.

Ακόμα και τα ζωντανά

τ' άγρια τα φοβίζει.
Τ' αποσταμένο του κορμί

έγειρε στο πλατάνι

να κοιμηθεί μία σταλιά

να πάρει μιαν ανάσα

και τ' όνειρο της Λευτεριάς

στον ύπνο του να ζήσει.

Ο ΗΡΩΑΣ

Μη με βλέπετε μικρό

έχω φλόγα στην καρδιά

κι αγαπώ πολύ πολύ

την Πατρίδα τη γλυκιά.

Ήρωας στα αληθινά

κάποια μέρα θα γενώ

κι αν η Ελλάδα χρειαστεί,

τ’ άρματα θέλω να ζωστώ.

Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ

Ένα τραγούδι θα σας πω για το Λεβέντη,
τον ασπρομάλλη μας, το Γέρο του Μοριά
και βάλτε, αδέλφια μας, για να στηθεί το γλέντι
τριπολιτσιώτικο κρασί και ψησταριά.

Γεια και χαρά σας, Μοραΐτες αδελφοί
κι εσείς κοπέλες, γεια σας.
Τη Λευτεριά η Ελλάδα μας
χρωστάει στη λεβεντιά σας.

Τα όμορφα χρόνια, τα παλιά, να ξαναζήσουν
και στου Ταΰγετου την πιο ψηλή κορφή,
κει, των προγόνων οι σκιές χορό να στήσουν
και να τους λέει τ' αγέρι τούτη τη στροφή:

Γεια και χαρά σας, Μοραΐτες αδελφοί,
που η μάνα αν δε σας γέννα
ούτ' Άγια Λαύρα θα 'χαμε
ούτε Εικοσιένα.

ΚΛΕΦΤΙΚΗ ΖΩΗ

Μαύρη μωρέ πικρή ειν' η ζωή που κάνουμε (2)

εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες. (2)

Όλη μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο (2)

όλη μερούλα πόλεμο το βράδι καραούλι (2)

με φό-μωρέ με φόβο τρώμε το ψωμί. (2)

Με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε. (2)

Ποτέ μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε (2)

ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.

ΘΟΥΡΙΟΣ (του ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ)

Ως πότε παλικάρια, να ζούμεν στα στενά

μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπομεν κλαδιά,

να φεύγομ΄ απ΄ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνομεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,

τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο ΄ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,

παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή!
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις και είσαι στη σκλαβιά;

Στοχάσου πως σε ψένουν κάθ΄ ώραν στη φωτιά.

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ

Ω! πόσο χάρηκε η παιδική,

η αθώα μου καρδούλα

όταν μια μέρα η μαμά

με είπε Ελληνοπούλα.

Και ποια πατρίδα είν’ αυτή

και ποια μεγάλη χώρα

που ’χει ένα τέτοιο ουρανό

κι ένα καθάριο ήλιο!

Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Της δόξας λάμπει γαλανό το φώς στη χώρα

γελούν οι κάμποι τραγουδούνε τα νερά.

Γιγάντων ίσκιοι ηρωικοί ξυπνήστε τώρα

Στου λυτρωμού τη χρονογύριστη χαρά.

Το σάλπισμά μας πιο τρανό ας αντιλαλήσει

κι απ’ το γλυκό της Άγιας Λαύρας ορθρινό,

πλατειά είν’ η γη μας και το χώμα όπου κι ανθίσει

μια Λεφτεριά μοσχοβολά στον ουρανό

Κι όλα τα χέρια ας υψωθούν ανδρειωμένα

πο 'χουν τα σίδερα συντρίψει τα βαριά.

Να στήσουν τρόπαια λαμπρά του εικοσιένα

να θρονιαστή η Ελληνοπούλα η Λευτεριά.

ΕΠΕΣΑΝΕ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

(του Α. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗ)

Επέσανε τα Γιάννενα, σιγά να κοιμηθούνε,

εσβήσανε τα φώτα τους, εκλείσανε τα μάτια.
Η μάνα σφίγγει το παιδί βαθιά στην αγκαλιά της,

γιατί είναι χρόνοι δίσεχτοι και τρέμει μην το χάσει.
Τραγούδι δεν ακούγεται, ψυχή δεν ανασαίνει.

Ο ύπνος είναι θάνατος και μνήμα το κρεβάτι,

κι η χώρα κοιμητήριο κι η νύχτα ρημοκλήσι.
Άγρυπνος ο Αλη-πασάς, ακόμη δε νυστάζει,

κι εις ένα δέρμα λιονταριού βρίσκεται ξαπλωμένος.
Το μέτωπό του είναι βαρύ, θολό, συγνεφιασμένο

και το ΄βαλεν αντίστυλο το χέρι του, μην πέσει.
Χαϊδεύει με τα δάχτυλα τα κάτασπρά του γένια,

που σέρνονται στου λιονταριού τη φοβερή τη χαίτη.
Αγκαλιασμένα τα θεριά, σου φαίνονται πως έχουν

ένα κορμί δικέφαλο, το μάτι δε γνωρίζει

ποιο τάχα ναν΄ το ζωντανό και ποιο το σκοτωμένο.

ΕΛΛΑΔΑ

Δε χορταίνω να βλέπω τον ήλιο

που το φώς του σκορπάει στην πλάση,

δε χορταίνω να βλέπω τους κάμπους

τα βουνά τις πλαγιές και τα δάση.

Δε χορταίνω να βλέπω τα δέντρα

τις πηγές τη μικρή μας πλατεία,

δε χορταίνω να ζω ν' αναπνέω

στην ωραία αυτή Πολιτεία.

Δε χορταίνω να βλέπω ακρογιάλια

και πανώρια νησιά στην αράδα,

δε χορταίνω να βλέπω εσένα

ω! Πατρίδα Ελλάδα, Ελλάδα!

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ

Ελλάδα μου, πατρίδα μου

χώρα μου δοξασμένη

πατρίδα ηρώων και πηγή

ζωής στην οικουμένη

Σε χαιρετούν πατρίδα μου

απ' άκρη σ΄άκρη όλοι

οι αιώνες που περάσανε

απ΄το ωραίο σου κορμί.

Γιατί είσαι λεβεντογή

των Ακριταίων χώρα

Ελλάδα μου πατρίδα μου

Χώμα Αρχαίο, Ζωή.

ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Γιορτάζει η Πατρίδα

μεγάλη χαρά.

Σιμά η δόξα

μ’ ολάσπρα φτερά.

Γιορτάζει η Πατρίδα

σε κάθε μεριά.

Μυρίζουν οι δάφνες

γελά η Λευτεριά.

Σ’ αυτή τη γιορτή μας

ελάτε παιδιά.

Ψηλά τη σημαία

ψηλά την καρδιά.

ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ

Διπλή γιορτή διπλή χαρά την αγία τούτη μέρα

απ' άκρη σ' άκρη η χώρα μας στα γαλανά ντυμένη

της Λευτεριάς τα σήμαντρα ηχούνε στον αέρα

κι ο Γαβριήλ στην Παναγιά μήνυμα θείο φέρνει.

Είκοσι πέντε του Μαρτίου μέρα ευλογημένη

οι ουρανοί ανοίξανε κι έλαμψε όλη η γη

η Παναγιά γονατιστή ακούει θαμπωμένη

πως απ' αυτή θα γεννηθεί το θεϊκό Παιδί.

Διπλή γιορτή, διπλή χαρά, πανηγυρίζει η φύση

του λυτρωμού το μήνυμα χαρμόσυνα αντηχεί.

Ο αγώνας για τη Λευτεριά του σκλάβου έχει αρχίσει

και γιορτινά στολίστηκε ο ουρανός κι η γη.

ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΖΕΙ Η ΧΑΡΑΥΓΗ

Γλυκοχαράζει η χαραυγή

και λάμπ’ ο ουρανός κι η γη.

Φέρνει την ελευθεριά μας

και το τέλος της σκλαβιάς μας. (δις)

Στα Βέρβαινα στα Δολιανά

γεια σου χαρά σου κλεφτουριά.

Στο Βαλτέτσι στο Λεβίδι

πέφτει αδιάκοπο λεπίδι. (δις)

Κι από του Διάκου το σουβλί

φτιάχνει ο Κανάρης το δαυλί

κι ο Μιαούλης το τιμόνι

πες το κότσυφα κι αηδόνι. (δις)

ΓΙΟΡΤΗ

Σήμερα χαρά μεγάλη

έχω μέσα στην καρδιά,

που γιορτάζει η Πατρίδα

κι η καλή μας Παναγιά.

Όλα τα μικρά παιδάκια

σήμερα έχουμε γιορτή,

ποίημα ή και τραγούδι

το καθένα μας θα πει.

ΑΓΙΑ ΜΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ

Όλη η δόξα όλη η χάρη

άγια μέρα ξημερώνει,

και τη μνήμη σου το Έθνος

χαιρετά γονατιστό.

Και τα στήθη όλο φλόγα

με τον ήλιο σου πυρώνεις,

που χρυσός με περηφάνια

περπατεί στον ουρανό.

Στην Αγία Λαύρα τώρα

που χρυσές ακτίνες ρίχνει,

και του Θείου Ιεράρχη

χαιρετάει τη σκιά.

TΑ ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΑ

Μάνα μου τα, μάνα μου τα κλεφτόπουλα

Τρώνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε. (2)

Μα ένα μικρό μα ένα μικρό κλεφτόπουλο

δεν τρωει, δεν τραγουδάει, βάι δεν πίνει δεν γλεντάει. (2)

Μόν' τ' άρματα, μόν' τ' άρματά του κοίταζε

του τουφεκιού του λεει "Γειά σου Κίτσο μου λεβέντη". (2)

Πόσες φορές, πόσες φορές με γλίτωσες

απ' των εχθρών τα χέρια κι απ' των Τούρκων τα μαχαίρια. (2).

Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Πάνω στα κάστρα σα θεά πανώρια η Ελευθερία

κρατά στα χέρια λάβαρο και λάμπει η ματιά

κι εκεί στα εικονίσματα η Παναγιά η Μαρία

το μήνυμα της Γέννησης δέχεται με χαρά.

Στο ιερό μας σύμβολο τη γαλανή Σημαία

της λευτεριάς τα χρώματα σμίγουν αρμονικά

και της αγάπης σήμαντρα ηχούνε στον αιθέρα.

Γιορτάζει η Πατρίδα μας, γιορτάζει η Παναγιά.

Το «Χαίρε Αειπάρθενε» ψαλμός και μελωδία

κι οι παιάνες που ηχούν ύμνος στη Λευτεριά

χαμογελά στην εκκλησιά γλυκά η Παναγία

κι η Ελλάδα ντύθηκε γαλάζια φορεσιά.

http://akrasakis.blogspot.gr/2011/03/25_8856.html

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

Ιστορικές ταινίες -1821

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Δήμος Περιστερίου – Πρόγραμμα Εορτασμού της Εθνικής Επετείου «25ης Μαρτίου 1821»

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Χρωμοσελίδες - οι ήρωες του 1821

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

Τραγούδια για 25η Μαρτίου

Σουλιωτοπούλα(μονόπρακτο)-θεατρικό

Ο Βασίλης - θεατρικό

Ο βράχος και το κύμα-ποίημα

Ηρωϊκές αποφάσεις -θεατρικό

Κρυφό σχολείο - θεατρικό

Συνάντηση με τους ήρωες του 1821-θεατρικό